NECMETTİN KAMERİ/ YAZDI
Hakkari’nin o devasa dağlarının arasında, heyelanla birlikte kapanan yollar ve sessizliğe gömülen şehir, adeta zamanın durduğu bir sahneyi anımsatıyor. Sümbül Dağı’nın gölgesinde, geçit vermeyen yolların ardında kalan bir şehir, dış dünyadan yalıtılmış bir kale gibidir.
"Heyelan ve Hakkari’nin Issızlığı"
Coğrafyanın Sert Yüzü: Zap Suyu’nun hırçın sesi bile, yola inen devasa toprak ve kaya kütlelerinin yarattığı o ağır sessizliği bastıramaz.
Kapanan Yollar, Kesilen Bağlar: Hakkari’de yolun kapanması, sadece ulaşımın durması değil; hayatın o keskin virajlarda askıya alınması, şehrin kendi içine dönmesidir.
Mahsur Kalmışlık Hissi: Şehrin girişinde ve çıkışında nöbet tutan o sarp dağlar, heyelan anında hem bir koruyucu hem de aşılması imkansız birer duvara dönüşür.
"Doğanın Hükmü"
Hakkari’de insan, doğanın gücü karşısında ne kadar küçük olduğunu en çok bu anlarda hisseder. "Sessiz ve kimsesiz" kalmak, aslında o toprakların fıtratında olan bir vakurluktur. Şehir, dışarıyla bağı kesildiğinde kendi hikayesine çekilir; evlerin pencerelerinden süzülen ışıklar, bu ıssızlığın içindeki en sıcak direniş olur.
Bu manzara, bir bekleyişin mi yoksa derin bir kabullenişin mi resmi sizin için?