METİN ÖREN/YAZDI

Eğitimci-Yazar Metin Ören, "İçimizde İki Yaka" isimli şiiri okuyucuları için yayınladı.

Yayınlanan Şiir Şu Şekilde:

İçimizde iki yaka.

Hepimiz mi?

Evet, bu ara beyinlerimizi kiraya verdik.

Hiçbir odası ferah olmayan,

güneş görmeyen pencerelere açılıyoruz.

Bazen bakıyor, çoğu zaman görmüyoruz.

Düşünüyoruz—

ne düşündüğümüzü bile bilmeden.

Bir buz tabakasının ağır ağır çatlaması gibi

izliyoruz kendimizi.

Çatlak büyüyor,

biz bakmaya devam ediyoruz.

Sahi, güldüklerimizi hatırlasak,

durduklarımız diz çöker miydi?

Dünyamızda hâlâ

insanı küçültmenin yolu olarak

yoksulluk deneniyor.

Belki kuşlar da nasibini alıyor bundan,

düşler de,

yarım kalmış aşklar da.

Alışmak mı gerekiyor artık—

varlıklara değil,

yokluklara?

Doğru insan kalmaya mecalimizin kalmadığı

yarınlara doğru sürükleniyoruz.

Nasibimizi rüzgâra açıyoruz sanki;

her biri başka yöne savuran.

Ruhum, meçhule kaçan bir yolcu oluyor.

Kendimde kayboluyorum.

Yarım düşüncelere

anlamsız kuleler dikiyorum.“

Bu ara kendinde değilsin,” diyen sesler

çoğalıyor etrafımda.

Yorgun, bağlamsız hayatlara rastladıkça

buna inanır oluyorum.

İçimde bir duvar var—

doğu ve batı yakam

bir türlü kavuşamıyor.

Gerçeğin etrafında dönüp durmak,

ah, bir Sisifos yorgunluğu…

Her seferinde aşağı yuvarlanan bir kaya gibi

dağılıyorum.

Kartopu değil bu—

büyümüyorum, eksiliyorum.

Zamanın sillesini yedikçe

paslı aynalarda parçalanıyorum.

Belleğim kamburlaştıkça

kendimi taşıyamıyorum.

Ve sana gelince—

duygularım da nasibini aldı bundan.

İçimde harap bir yapı gibiyim artık.

Senden kalanları

kendi müzemde sergiliyorum.

Seni izliyorum,

hep biraz daha uzaktan.

Kıskançlıklarım büyüdükçe

senden kalan hiçbir şeyi

insanlığa bırakmıyorum.

Seni hep kendime kaçırıyorum.

Güncelleme Tarihi: 17 Temmuz 2026, 01:51