VEHBİ ÇORUH/YAZDI
Yazar Vehbi Çoruh, Yüksekova'da eğitim camiasını yasa boğan öğretmen İkram Anuk'un ölümüyle ilgili "İkram Anuk’un Ardından" başlıklı günün yazısını okuyucularıyla paylaştı.
VEHBİ ÇORUH'UN YAZISI ŞÖYLE:
Bazı insanlar vardır; hayatımızdan geçip gitmez, yıllar geçse de bıraktıkları izlerle hep bizimle yaşamaya devam ederler. Bazı hatıraların üzerinden ne kadar zaman geçerse geçsin, insan o günlere döndüğünde aynı yüzleri, aynı sesleri ve aynı samimiyeti yeniden hatırlar. İşte İkram Anuk da benim için böyle güzel bir hatıranın, böyle kıymetli bir geçmişin parçasıydı.
İkram benim yalnızca bir sınıf arkadaşım değildi. Aynı sıraları paylaşmış, aynı derslerin heyecanını yaşamış, aynı okul yıllarının anılarını birlikte biriktirmiş bir yol arkadaşımdı. Yıllar sonra kendi hayat yolculuğunda öğretmenlik gibi kutsal ve değerli bir mesleği seçerek çocuklarımızın ve gençlerimizin hayatına dokunan bir eğitimci olmuştu.
Onu tanıdığımız yıllarda belki geleceğin ne getireceğini bilmiyorduk. Hayatın bizi farklı yerlere götüreceğini, farklı meslekler edineceğimizi ve bir gün birbirimizden ayrılacağımızı düşünmüyorduk. Oysa yıllar içerisinde hepimiz kendi yolumuza gittik. İkram ise öğretmen olarak nice öğrencinin hayatına ışık tutan, onlara bilgi ve değer kazandırmaya çalışan bir insan oldu.
Bugün İkram’ın aramızdan ayrıldığını kabullenmek gerçekten çok zor.
Bir sınıf arkadaşının vefat haberini almak, insanın yalnızca bugününü değil, geçmişini de hüzünlendiriyor. Çünkü kaybettiğimiz her arkadaş, çocukluk ve gençlik yıllarımızdan bir parçayı da beraberinde götürüyor. İkram’ın ardından duyduğum üzüntünün içerisinde işte bu yüzden yalnızca bir dostun kaybı değil, aynı zamanda birlikte geçirdiğimiz güzel yılların hüznü de var.
İkram’ı düşündüğümde gözümün önüne okul yıllarımız geliyor. Aynı sınıfın sıraları, koridorları, arkadaşlıklarımız, o yılların heyecanı ve bugün kıymetini çok daha iyi anladığımız nice güzel hatıra…
Hayat bizi zaman içerisinde farklı yerlere savurdu. Kimiyle daha sık görüştük, kimiyle yıllar boyunca karşılaşamadık. Fakat aynı sınıfı paylaşmış insanların arasında görünmez bir bağ vardır. Aradan yıllar geçse bile o bağ tamamen kopmaz. Çünkü insanın hayatında çocukluk ve gençlik yıllarının yeri bambaşkadır.
İkram da benim hayatımda o yıllardan kalan kıymetli bir isim olarak daima hatırlanacak.
Üstelik o, yalnızca geçmişimizin bir parçası olarak kalmadı; öğretmenliğiyle de birçok öğrencinin hayatında iz bıraktı. Bir zamanlar bizimle aynı sıralarda oturan arkadaşımız, yıllar sonra başka çocukların ve gençlerin hayatına yön veren bir öğretmen oldu. Bu yönüyle onun hayat hikâyesi, bizim için ayrıca gurur vericiydi.
Bugün onun ardından konuşurken güzel hatıralarını düşünmek, kendisini güzel yönleriyle anmak istiyorum. Çünkü geride kalanlar için yapılabilecek en anlamlı şeylerden biri, kaybettiğimiz insanların adını ve hatırasını yaşatmaktır.
İkram Anuk artık aramızda değil. Fakat inanıyorum ki insan, sevildiği ve güzel hatıralarla anıldığı sürece bütünüyle kaybolmaz. Onun adı, sınıf arkadaşlarının hafızasında, öğrencilerinin yüreklerinde, meslektaşlarının anılarında ve onu tanıyan insanların gönlünde yaşamaya devam edecektir.
Hayat bazen bize ayrılıkların ne kadar ani ve kaçınılmaz olduğunu hatırlatıyor. Dün yanımızda olan bir insanın bugün yalnızca hatıralarımızda kalabileceğini gösteriyor. Bu nedenle bugün İkram’ın ardından bir kez daha anlıyorum ki; hayatı ertelememek, insanlara sevgimizi zamanında söylemek ve dostluklarımızın kıymetini bilmek gerekiyor.
İkram kardeşim…
Sen artık bu dünyanın telaşından uzaktasın. Bizler ise seni güzel hatıralarınla anmaya devam edeceğiz. Aynı sınıfta başlayan arkadaşlığımızın hatırası, yıllar geçse de gönlümüzde yaşayacak. Senin öğretmen olarak öğrencilerine bıraktığın izler de seni tanıyan insanların hafızasında yaşamaya devam edecek.
Bazı insanların ardından söylenecek çok şey vardır ama kelimeler yetersiz kalır. Senin ardından da geriye güzel hatıralar, öğrencilerine bıraktığın emek ve seni tanıyan insanların gönlünde taşıyacağı büyük bir özlem kaldı.
Mekânın cennet, ruhun şad olsun sevgili sınıf arkadaşım İkram Anuk. Seni unutmayacağız.