Yazar Metin Ören, “Saklı Bahçemde Gözlerin” isimli şiirini okuyucuları için yayınladı.

Yazar Ören’in Şiiri Şöyle:

Saklı bahçemde gözlerin,
her gecemde ve düşümde…
Her karanlıkta ve uykumda ışığında güneşleniyorum.

Seni mesken etmiş sahillerimi halka kapatıyorum artık.
Her kumsala yüzünü çiziyorum.
Paletlerimde saçlarının koyusunu sürekli tonlaştırıyorum.

Her renkte söyleyemediklerimi; kimi zaman fısıldıyor, kimi zaman çağırıyorum.
İçimde serpilen dallarda Babil’in asma bahçelerini yaşıyorum.
En büyük harikayı kendimde buluyorum.

Öyle dünyaları falan da dolaşmıyorum üstelik; gözlerine dikili kalıyorum.
Ne pusulam var ne de gezginliğim artık.
Renk vermemeye çalışıyorum.

Seni kimseler bilmesin diye hep bilmezliğe yatıyorum.
Kara çalınmasına hep razı olunan vakitlerin
sürgünüyüm;
benliğim olanca varlığıyla sana hasretken, ışığınla dolmaya çalışıyorum kimi vakit.

Bütün hayatım sanki incecik bir pamuk ipliğine bağlı duruyor.
Her ipliğe daha çok cesaret ve dayanıklılık ekliyorum.
Sana ulaşan yollarımı en derin kıyılarda ilmek ilmek işliyorum.

Kavisler çizdiğimiz kalbimizde, tüm savaşlara rağmen nice umutlar arıyoruz.
Toz kalkınca atlılar gibi şahlanmayı umuyoruz.
Bekliyoruz işte, tüm çanları çalarak…

Havamız ne zaman sütliman olacak diye defalarca teknelerimle balığa çıkıyorum.
Sana ait topladığım manzaralara eşlik edebilmek için hangi sözü heba etsem hep eksik kalıyorum.
Hep daha çok eksiltiyorsun beni.

Çarpık kentleşmelerim gülüşlerinde depremler yaşıyor.
Her köşe başında ve her sokakta sana olan anılarımı topluyorum;
bir çocuğun oyuncaklarını herkesten saklaması ve koruması gibi…

Ben de seni içimde saklıyorum.
Kırılacak tek şeyin ben olduğunu bilerek…
Giderek daha uyumsuz,
çok daha ağlamaklı…